เรื่องเล่าของน้องสาว"นางสาวธาลัสซีเมีย"

โอ้......น้องอ้อมเสียแล้วหรือคะ
.
.
น้องอ้อมเป็นกำลังใจสำคัญของพี่เลยนะน้องเพชร... สอนอะไรพี่เยอะมาก
.
.
ขอให้น้องไปที่ดีดี และพบเจอสิ่งดีดี ไม่ทุกข์ทรมานแบบชาตินี้อีกเลยนะคะ ... RIP ค่ะ

สู่สุคติครับ
ขอให้สิ่งดีบังเกิดกับวิญญานที่เดินทางไป
ยังไงซะน้องอ้อมก็หมดทุกข์ทางกายจากโลกนี้ไปแล้ว ถ้าภพหน้ามีจริง ขอให้สวรรค์ยินดีต้อนรับน้องอ้อมไว้อย่างอบอุ่นครับ

ร่วมไว้อาลัยด้วยครับ ขอให้น้องอ้อมไปสู่สุคติด้วยนะครับ

ขอบคุณน้องอ้อมที่สอนให้เห็น "กำลังใจ" ที่ดีมาเสมอนะครับ

และสุดท้าย... ขอให้น้องอ้อมได้อยู่ในอ้อมกอดของพระองค์อย่างเป็นสุขด้วยนะครับ

เธอได้มอบอะไรดีๆให้กับสังคมไทยไว้เยอะ

หมดทุกข์หมดโศกเสียทีนะคะ

ขอให้น้องอ้อมไปดีน่ะค่ะ อย่าได้ห่วงไรเลยค่ะ ขอแสดงความเสียใจด้วย เกิดเป็นคนแล้วต้องสู้ ชีวิตมันสั้นนัก ในโลกนี้ไม่มีอะไรมาก มีแต่ความดีเท่านั้นที่จะยั่งยืนอย่าย่อท้อต่ออุปสรรค ห้ามใจอ่อนเรื่องความรัก พ่อแม่ เราสำคัญที่สุด

ไม่อยากเขียนคอมเม้นคราวนี้เลย
เขียนแล้วจะร้องไห้
คิดถึงน้องจัง
ไม่มีอีกแล้วร้อยยิ้มที่สดใสขนาดนั้
หลับให้สบายนะคะ

ทราบข่าวการเสียชีวิตของน้องอ้อมจากข่าวค่ะ

ใจหายและเศร้ามาก เพราะเคยดูหลายรายการที่น้องเขาเคยมาออกทีวี แล้วทึ่งในความเข้มแข็งของเขามาก

หลายครั้งที่ชีวิตต้องเหนื่อยอ่อนและต้องสู้กับอะไรหลายๆ อย่าง เมื่อคิดถึงอ้อมก็รู้สึกว่า เราโชคดีกว่ามาก ถึงมากที่สุด เหมือนเขากลายเป็นเครื่องหมายแห่งความ "สู้" ที่พลอยทำให้เราไม่ย่อท้อไปด้วย

เศร้าแค่ไหนก็ยังรู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อยตรงที่ น้องเขาจะได้หมดทุกข์ ไม่ต้องทรมานจากโรคอีก

หลับให้สบายนะคะ

ขอร่วมไว้อาลัยด้วยค่ะ

ร่วมไว้อาลัยด้วยครับ

ขอไว้อาลัย..

ถึงแม้ตัวจะไม่อยู่ แต่จิตใจที่เข้มแข็งจะคงอยู่ตลอดไป

พี่สาวคนดีของแอ้มหลับให้สบายนะ เค้าจะคิดถึงตัวเองตลอดไป ชาตนี้ชาตใหนขอให้เราได้เกิดเป็นพี่น้องกันอีก ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ใหนพี่คนนี้ก็จะอยู่ในใจแอ้มตลอดไป ถึงมีลูกก็จะบอกว่าจงภูมใจที่ลูกแม่มีป้า
ที่หน้ารักและยอมเสียสละได้แม้แต่ตัวเองไม่มี ยังหามาให้

คิดถึงตัวเองใจจะขาด นานแล้วนะไม่ได้เจอกัน
มีหลายครั้งที่เค้าทำให้ตัวเองร้องให้ มันคงไม่สายใช่มะ
ที่เค้าจะบอกเค้าขอโทษ เราน่าจะมีเวลาอยู่ด้วยกันนานกว่านี้ แต่ถึงตัวเองไม่ได้อยู่ เค้ารู้ว่าตัวเองจะไม่ลืมเค้า น้องสาวคนนี้รักพี่มาก มากพอที่พี่ก็รักแอ้มยังรอคอยเสมอว่าซักวันเราคงได้พบกันอีก

อาการป่วยของอ้อมจนถึงวันนี้ก็ย่างเข้าสู่ปีที่ 15 แล้วนะครับ ถึงอ้อมจะบอกว่า โลกของหญิงสาวในวัย 23 ปีของอ้อม จึงแตกต่างกับหญิงสาวในวัยเดียวกันอย่างสิ้นเชิง ทุกวันอ้อมต้องลืมตาขึ้นมาเผชิญกับความเจ็บปวดจากแผลที่มีอยู่ทั่วตัว แต่อ้อมก็ยังมีชีวิตอยู่ด้วยใจที่เด็ดเดี่ยว จนชายอกสามศอกแทบจะต้องน้อมคารวะ กำลังใจที่ทำให้อ้อมยืนหยัดอยู่บนโลกใบนี้ได้ก็คือความรักจาก ตา ยาย และน้องสาว แต่สิ่งที่ทำให้หัวใจอ้อมยังแข็งแกร่งและมีลมหายใจอย่างมีความหวังเพื่อวันพรุ่งนี้ ก็คือการรอคอยการกลับมาของแม่ คนค้นคนคืนนี้ ก็คือการพบกันของหัวใจสองดวงที่อยู่ไกลกันในความหมายของระยะทาง แต่อยู่แนบชิดกันในเชิงของความรักก ความผูกพัน และอาจหมายถึงความหมายที่แท้จริงของการมีชีวิตอยู่ แม้ว่าอ้อมจะแบกรับความทุกข์ไว้เต็มทั้งสองบ่า แต่ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ก็กล้าและแกร่งพอที่จะลุกขึ้นมาเป็นเสมือนแสงดาวส่องสว่างนำทางชีวิตให้กับคนที่กำลังตกอยู่ในคืนวันอันมืดมิด ถึงแสงดาวนี้อาจไม่ใช่แสงจันทร์ที่ส่องสว่าง แต่ก็มีพลังมากพอที่จะหล่อเลี้ยงหัวใจของใครบางคนที่ความหวังกำลังเหือดแห้ง เรื่องราวของอ้อมคงทำให้ใครหลายคนเห็นคุณค่าของชีวิต และย้อนกลับมาดูความหมายของการมีชีวิตอยู่ ว่าบางครั้งการมีชีวิตอยู่ ก็ม่ใช่การมีชีวิตอยู่เพื่อความสุขของตนเอง หากแต่หมายถึงการมีชีวิตอยู่เพื่อแบ่งเบาทุกข์และปันสุขให้กับคนที่เรารัก จากความเห็นของท่านผู้รู้ หลาย ๆ ท่าน ที่ได้อภิญญาญาณสมาบัติ หรือปุพเพนิวาสานุสสติญาณ (ปรีชาหยั่งรู้อันทำให้ระลึกภพที่เคยอยู่ในหนหลังได้ ) ได้บอกกล่าวว่าเป็นกรรมเวร เก่า ที่น้องอ้อมได้เคยกระทำปาณาติบาตต่อ สัตว์น้ำน้อยใหญ่มาเป็นแรมปี ๆ ในอดีตชาติ สร้างความมั่งคั่ง ร่ำรวย จากการเป็นแม่ค้าขายปลาสดเผา ที่มีชื่อเสียง แต่ปางก่อน

ความน่าสะพรึงกลัวใน กรรม เวร ได้ส่งผลต่อน้องอ้อม ในชาติปัจจุบัน อย่างน่าเวทนา ทุกข์ยากแสนสาหัส

ตราบใดที่ ยังไม่ก้าวพ้นผ่าน วฎสงสาร ชีวิตที่ยัง ต้องเวียนว่ายตาย เกิด ไม่ควรประมาทในอกุศลกรรม ลด ละจาก บาปกรรมชั่ว มั่นคงในศีล หมั่นสร้างแต่กุศล กรรม มีทาน ศีล ภาวนาอย่างสม่ำเสมอ